среда, 28 ноября 2018 г.

Утепбергенова Анжелика Адилханқызы

Утепбергенова Анжелика Адилханқызы

Ақтөбе облысы,Мәртөк ауданы,Сарыжар ауылында туған. Хлебодаровка орта мектебінің 11 сынып оқушысы.







Табынның жыры


Кеудемде,
айта алмай жүрген
Налам бар.
Жүрегімде қап кеткен,
Жөнсіз жарам бар.
Жазса екен деймін,
Жауыздықтарын жұртымның
Шабыт кернесе
Қалам тербейтін,адамдар.

Рухымыз сөніп,
Тәрбие деген бесік тал.
Өмір теңіз деп,
Бір рет қана кешіп қал.
Дейміз де оны,
Рахатқа теңеп уақытша
Жаның төзсе егер
Ар-ұятыңды шешіп қал

Қазір,
Бұлыңғыр бәрі)
Бұлыңғыр заман)
Тар пейіл.
Шуақ шашады,
Сонда да жанға
Әр мейір...
Рухани біздер,
 жаңғырар едік.
Егер де,
Жақсы ойласа,бар дүйім.
Бесіктегі пәк,
Шараналар да
Естісе екен
Жанашырының әлдиін...

Санадан кетсе,
сарқылар сөзсіз,ар,иба,
Пенде келді ғой.
Құлшылық үшін фәниға.
Тәңірді ұмытып,
Тасада қалды иманда.
Заманда мынау
Азғынға ерме,иланба!)

Парақорларды,
 парасаттыға санадық.
Тасада қалды ,
шындық айтатын әр алып.
Біреудің біреу жанын қиғанда
Таң емес
Болмайды бұл да
Ел үшін қазір жаңалық.

Еліктеу деген,
Есіру деген себепсіз.
Заманға қазір,
Ақылдылар да керексіз.
Жақсы жұмысқа
Орналассаңыз,
Бірден-ақ,
Аға көкеге жалынғансыз ғой
Демек сіз!)

Рухани өсу,
Рухани өшу 
боп қалды.
Жария етеміз,
Жаңалық қылып
жоқ барды.
Елбасы ұлтты
Жаңғырту үшін
Саясатты да
 сан өзгертті ғой
Оқталды.
Ал,ол
Жаңғыру емес.
Құр жаңғырықтар
Боп қалды...

Көпке бармайды,
Таққа отырса да
Ақылсыз.
Ал,бар ғасырларда
Шындық өледі
Ақынсыз!)
Сіз де,
 қорқақтап жүрген боларсыз
Таса да
Жанашыры көп жақынсыз.

Жыр  қағанына 
айналмай-ақ мен қояйын,
Шындыққа тура қарау керек қой әйткенмен...
Әділетсіздікті қаламмен ғана жояйын,
Ал "Рух"- ты мен өзім көтерем қайткенмен.

Рухымды оятып, 
текті өлең туды тектіден.
Қыз болсам дағы,
Дауылдан қатты екпін ем!
Дәл осы жырды
 құлаққа құйған бабам бар,
Табыннан туған,
 Табынның жыры деп білем.

1 комментарий: