Показаны сообщения с ярлыком Ақтөбе - ақындардың астанасы. Показать все сообщения
Показаны сообщения с ярлыком Ақтөбе - ақындардың астанасы. Показать все сообщения

Байсеңгір Орал-Қосай

Байсеңгір Орал-Қосай
1973 жылы 7 сәуірде Ақтөбе облысы, Байғанин ауданы Дияр елді мекенінде дүниеге келген. 1980-1988 жылдары Дияр ауылындағы Матайқұм орта мектебінде, 1988-1990 жылдары Атырау облысы, Жылой ауданы, Құлсары қаласындағы  №1 В.И.Ленин атындағы мектепте оқыды. 1990-1991 ж.ж. Ақтөбе республикалық мәдени ағарту училищесінің режиссерлік бөлімінде, 1993-1995 ж.ж. Ақтөбе мемлекеттік педагогикалық институт жанынан ашылған театр студиясында білім алды. Алғашқы қызметін 1994 жылы Т.Ахтанов атындағы облыстық драма театрында актерліктен бастады. Театрда актер бола жүріп, драматургия саласында қалам тербеп, «Батыр қоян», «Жақсылық пен Жамандық», атты балаларға арналған ертегі-пьесалар жазды және драматург С.Мақұлбековтың «Қаңбақ шал» ертегісінің кейіпкерлеріне өлеңмен образ жасады. О.Байсеңгір көптеген шығармалардың авторы. «Арайлы Ақтөбе», «Темірім әнім», «Мұғалжар вальсі», «Байғанин маршы», «Бәкір аға» секілді 50-ге тарта әнге өлең, музыка жазған. «Қазағым» атты ән-маршы республикалық ән байқауында Гран-при жүлдесін алды.

Байсеңгір О.Мың алғыс: Өлеңдер, пьесалар, әндер // Алматы: «Нұрақынов» ЖК, 2015.-342б.

Арайлы Ақтөбеден – Ақ ерке Ақжайыққа

Армысың асау Жайық, ару Жайық,
 Бір көру арман еді дидар-ғайып.
Самалың жұпар екен, суың кәусар,
Нәр алдым сұлулықтан жаным байып!

«Тірлікті бірлікте» деп ұққан елім,
Достықтың туын ұста, мықтап, елім.
Сұңғыла Сырым баба, Мәншүк батыр,
Ақұштап, Жұбан, Қадыр шыққан елім!

Шабайын арғымақтай алмай тыным,
Сал Мұхит, Ғарекеңдей самғайды үнім.
Арайлы Ақтөбенің жыр шашуын
Қабыл ал, сәлемімді Ақжайығым!

Ақжайық, нұр ойнайды іреңіңде,
Келгенде шын бақытты бұл өңірге.
Көрген жан саған біткен сұлулықты,
Сақтайды мәңгілікке жүрегінде!

Жанарыңмен жанарым түйіскенде...

Жолықпаған армандай ес білгеннен
Бір көргеннен жоғалттым есті мүлдем.
Жіпсіз байлап бойымды баурап алдың,
Мұндай жанар көрмедім ешкімнен мен.

Құйып алған әлемнің бар асылын,
Тұңғиыққа тартады қарашығың.
Жанарыңмен жанарым түйіскенде,
Жас жүрегім, жай таппай аласұрдың.

Жалт қараған жанарың жай отындай,
Қиғаш қасың қарлығаш қанатындай.
Ерік бермей сезімге кете берсем,
Мөлдір моншақ көзіңнен таматындай.

Жаратқанның мен сені сыйы деппін,
Жалғыз сені келеді сүйіп өткім.
Жолығармыз дедің де қол бұлғадың,
Жанарымда қалды сол суретің...
Қалағандарың сөз болса... # Ақтөбе - ақындардың астанасы Толығырақ
Labels:

Ырзабаев Боранғали

Ырзабаев Боранғали

(1932-1995)
 Ақтөбе облысы, Темір ауданында туған. Алғашқы еңбек жолын мұғалімдіктен бастаған ол 1959 жылдан бастап журналистік қызметке ауысты. Павлодар облыстық «Қызыл ту» газеті редакциясында әдеби қызметкер, бөлім меңгерушісі болып қызмет істеді. 1962-1965 жылдар аралығында «Лениншіл жас» (қазіргі «Жас алаш») газетінің  Тың өлкесі бойынша  меншікті тілшісі,  1967 жылдан бастап «Социалистік Қазақстан» (қазіргі «Егемен Қазақстан») газетінің әуелі Павлодар облысындағы, одан кейін Орал облысындағы меншікті тілшісі қызметін атқарды. «Құрмет белгісі» орденімен, «Еңбектегі ерлігі үшін» медалімен, КСРО халық шаруашылығы жетістіктері көрмесінің күміс медалімен марапатталған.
Ырзабаев Б:      Өмірбаян // Қазақстан Жазушылары. Анықтамалық / Құраст.Қамшыгер С.Жұмашева Қ. – Алматы: Ан-Арыс 2009.-442 б.
Ырзабаев Б.Тұңғыш: Өлеңдер. 1963.
Ырзабаев Б. Қадірлі қалалар: Өлеңдер. 1968.
Ырзабаев Б.Ұшуға қанат керек: Өлеңдер. 1970.
Ырзабаев Б. Жер жүрегі соғады: Өлеңдер. 1977.
Ырзабаев Б. Жас дәурен: Өлеңдер.- Алматы «Жазушы» 1981.
Ырзабаев Б.Ертіс-Жайық арасы: Өлеңдер.- Алматы: «Қазақстан» 1981.
Ырзабаев Б. Бақ жұлдызым: Өлеңдер. 1982.
Ырзабаев Б. Егіндікөл жұлдызы: Өлеңдер.-Алматы: Қайнар, 1983.
Ырзабаев Б: Өмірбаян мен өлеңдері // Жәдігер: Ақтөбе өңірінің әдеби антологиясы / Ред.алқасының төрағасы Сағындықов Е. –Ақтөбе, 2006.-136 б. 

                                              Заңғарлар
Менің тегім
Скифтерден, Сақтардардан.
Найзатасым бұлттарға оқталған.
Белдерім бар қайыспаған қайғыға,
Шыңдарым бар
Шалқаюға шақ қалған.
Құздарым бар төңірекке қарауыл,
Құзартыма заман жүгі әлі ауыр.
«Елім-айдың»   зарынан жер қаңырап,
 Көз жасынан жаралыпты қара гүл.
Қара гүлдер әлде түнгі толғақ па,
Төсек болған едік манғол, қалмаққа.
Босағадан төрге оздырған босқынды
Көңілшек-ау, көнекөзім сармат та.
Жаудан емес бізден бұрын қан шығып,
Абылайдың ақ туындай шаншылып;
Қорамсаққа қол салмасақ қалар ма ек,
Екі таудың арасында жаншылып.
Елді бастау батылдық та, бұл-дарын.
Қазағымды қазақ еткен шыңдарым.
Солар айтып кеткен қызба қылышты
Сабасына түсіретін қын барын.
Қылыш –ашу деген, онда қын –ақыл.
Әттең, бірлік буынында сына  тұр.
Соғып қалма, дуан басы болсаң да.
Шалқайғанға шалқайсаң да, сына біл,
Сына біл де, Ұлтың үшін күйіп-піс,
Қырғи емес,
Қыран болып биікке ұш!
Тақтың емес,
Табиғаттың заңғары
болу үшін қиянатты қиып түс!

Темірім –елім
           
Армысың, ауыл,
Бармысың, бауыр,
Асу да, асу белеңім.
Жылдары дауыл,
Күн шеккен ауыр,
Сендерді іздеп келемін.
Темірім –елім,
Өмірім менің,
Жаралған жастық сезімнен.
Жанымның емі,
Сағындым сені,
Ботасын күткен боз інген.
Қызғалдақ қыздар,
Көңілі –құздар,
Сендер де ана болдыңдар.
Кез өтті сыздар,
Қанымыз мұздар,
Бар болсын соңғы толқындар,
Бой жетіп қайың,
Сыланған сайын,
Жүрегім толы дүрсілге.
Жанардың майын,
Тауысып, айым,
Жолыма қарап жүрсің бе?
Жазығым жұпар,
Ауамсың жұтар
Өзенім тентек өзімдей.
Болсам да ғайып,
Жұлдызға сайып,
Көргейсің, төрем, көзіңдей.
Кеудеме құлап,
Тұрғандай жылап,
Темірден шығып ескен жел.
Көңілім –көктем,
Ыстық ең неткен,
Кір жуып, кіндік кескен жер!
Қалағандарың сөз болса... # Ақтөбе - ақындардың астанасы Толығырақ
Labels:

Шотаев Рахметжан

Шотаев Рахметжан

(1896-1964)
Ойыл ауданы Төсағаш ауылында дүниеге келген. 1909ж. Ойыл екі кластық, кейін Орынбордағы мұғалімдер даярлайтын семинарияны бітіріп, ағартушылық  іспен айналысты. 1917 ж. 21-26 шілде аралығында Орынбор қаласында өткен қазақ-қырғыз сьезіне, кейін, 1918ж. Орал қ. Өткен Күнбатыс Алашорданың сьезіне қатысып, Халел және Жанша Досмұхамедовтермен, Мұхтар Әуезовпен кездесті.  Осы кездегі саяси қызметі үшін 1937 ж. жазаланып, 1938ж. ақталып шыққаннан кейін  өмірінің соңына дейін ағартушылық қызметпен айналысты, өлеңдері аудандық, облыстық және республикалық баспасөздерде жарияланған.
«Рахметжан шығармаларын замандастары сүйсіне тыңдап, тәрбие негізіне балайтын-ды. Оның ұлттық аңызбен жазған «Қызданайдың қырғыны», «Торы ат басы» деген поэмаларының орны ерекше. Қазақ әдебиетінің тарихын байытуға арналған үлкен үлес деп түсінемін.»
                                                                                         Табыл Құлыяс
                                                                   Қазақстан Жазушылар одағының мүшесі

Шотаев Р: Өмірбаян //Ақтөбе энциклопедиясы./Бас ред.Тажібаев М.-Ақтөбе: «Отандастар-Полиграфия» ЖШС, 2001.-723 б.
Шотаев Р: Өмір, өмір, өмір-ай. Өлеңдер, жырлар, толғаулар./ Құраст. Рахметжанұлы Қ. Құлыяс Т. Қуатов С.- Астана: Арай, 2006.-208 б.

Лашынға

Қан сонар көтер басың, лашыным,
Күні емес жататұғын тірі аңшының.
Қоянға түлкіменен салып сені
Қуатын көрейінші құлашыңның.
Айттырып, әзер алдым хан қызындай,
Отырмын бағып-қағып жалғыз ұлдай.
Аң құмар, асау жүрек, албырт жігіт
Көреді ит пен құсты жалғызындай.

Тоғайда домаланып қоян жатыр,
Көзіңді аш, манаурамай оян, батыр.
Зырқырап сары жебеден ұшқан оқтай
Асты тоң, үстікірбең, жері тақыр.

Аязда үсті мұздап, қан сарыған,
Ақ қоян үш сажынды бір қарыған.
Ойлама астамшылық оңай емес,
Жете алмай талай тазы құр қаңғыған.

Жоңайтта түлкі жатыр сор сағалап,
Ал десе қашайын деп жар жағалап.
Иттен де, адамнан да айласы артық,
Тал түсте кетуі оңай, сай паналап.

Шұбалып түлкі қашар бірден тауға,
Тұтқын боп түспейін деп қуған жауға.
Ешкімнің ештеңесін алмаса да
Өзінің тең көреді басын сауға.

Әкесін өлтіргендей тазы қуар,
Шабады есі кетіп аң құмарлар.
Түгіндей қырмызының қызыл жүнді,
Ет емес, тері жағы керек шығар.

Мейірімсіз аямайды, адам тағы
Аң десе қосылады ынтымағы.
Төгуге нақақ қанды жиренбейтін
Ит оның шабағаншыл жалпылдағы.
Мұғайым түлкі залым дейді осылай
Кім-кімді арлантпай ма сөз осындай.
Құмарым мейірім қанып тарқамай тұр,
Көлденең қашқан аңға бір қосылмай.
Ақ қоян қашса қашсын жұмарланып,
Тап кесе жүрген күнде құмарланып.
Тамағым саған берген борыш емес
Көтерсең таңдағынан бір-ақ шалып.
Қалағандарың сөз болса... # Ақтөбе - ақындардың астанасы Толығырақ
Labels:

Шаңғытбаев Қуандық

Шаңғытбаев Қуандық

(1925 -2001)
21 наурызда Ақтөбе облысы Қарабұтақ ауданында дүниеге келген. 1943 жылы Қазақ мемлекеттік университетін бітірген.
1944-1955 ж.ж. Ақтөбе педагогикалық институтында  кафедра меңгерушісі, облыстық «Социлистік жол», «Актюбинская правда»  газеттерінде бөлім меңгерушісі, 1955-1973 жж. «Қазақ әдебиеті» газетінде, «Жұлдыз» журналында бас редактордың орынбасары, бас редактор, «Қазақфильм» киностудиясында, Қазақ радиосында бас редактор қызметтерін атқарған. Көптеген ән мәтіндерінің авторы. Қ.Байсейітовпен бірге  «Беу, қыздар-ай» (1960), «Ой, жігіттер-ай» (1967), «Құтырғаннан құтылған» пьесаларын(1960), «Алтын таулар», «Айсұлу» (1963) операларының либреттосын жазды.
А.С.Пушкиннің «Евгений Онегин» романын (1949,1986), М.Ю.Лермонтов, И.В.Гете, Р.Бернс лирикаларын, М.Горькийдің  «Қыз бен ажал» поэмасын (1941) қазақ тіліне аударды. Аудармашылық қызметі үшін Халықаралық Пушкин сыйлығына ие болды. Қазақстанның Халық жазушысы.

Шаңғытбаев Қ: Өмірбаян // Қазақстан  Жазушылары анықтамалық / Құраст.ҚамшыгерС. Жұмашева Қ. -Алматы: Ан-арыс, 2009,-423 б.
Шаңғытбаев Қ. Ар: Өлеңдер.1945.
Шаңғытбаев Қ.Өлеңдер. 1965.
Шаңғытбаев Қ.. Аққу әні: Лирика.-Алматы: Жалын, 1968.-140 б.
Шаңғытбаев Қ. Стихи. 1970.
Шаңғытбаев Қ. Арма, республикам!: Өлеңдер.-Алматы: Жазушы,-1974.-92 б.
Шаңғытбаев Қ. Лирика. Таңдамалы.-Алматы: Жазушы,1976.-212 б.
Шаңғытбаев Қ. Жыр жаһаны: Аудармалар.-Алматы: Жазушы, 1980.-336 б.
Шаңғытбаев Қ. Гүлтолқын. 1982.
Шаңғытбаев Қ. Саршатамыз: Өлеңдер.-Алматы: Жалын, 1982.-120 б.
Шаңғытбаев Қ. Жыл құсы: Таңдамалы.- 1987.
Шаңғытбаев. Қ. Махаббат пен ғадауат: Өлеңдер.-Алматы: Жеті жарғы, 1995.-144 б.
Қуандық Шаңғытбаев: Өлеңдер // Ақтөбе кітапханасы сериясы 20 томдық. Т.8.-Ақтөбе: Шамшырақ-Ақтөбе ЖШС, 2011.-472 б.
Шаңғытбаев Қ. Шайыр: Таңдамалы. 5 томдық.Т.1. / Құраст. Шаңғытбаева Г. -Алматы: «Са Га» , 2010.-400 б.
Шаңғытбаев Қ. Шайыр: Драматургия мен музыка саласындағы таңдамалы туындылары. 5 томдық.Т.2. / Құраст. Шаңғытбаева Г. -Алматы: «Са Га», 2013.-400б.
Шаңғытбаев Қ. Шайыр: 1974 жылдан кейін шыққан кітаптардан  таңдамалы туындылары. 5 томдық. Т.3. / Құраст. Шаңғытбаева Г. -Алматы: «Са Га», 2013.-400 б.
Шаңғытбаев Қ. Шайыр: Аудармалар. 5 томдық. Т.4. / Құраст. Шаңғытбаева Г. -Алматы: «Са Га» , 2013.-400 б.
Шаңғытбаев Қ: Өмірбаян мен өлеңдері / Екімыңжылдық дала жыры. Өлеңдер жинағы / Бас редактор Ә.Нысанбаев.-Алматы: «Қазақ энциклопедиясы» Бас редакциясы, 2000.-438 б.
Шаңғытбаев Қ: Өмірбаян мен өлеңдері // Жәдігер: Ақтөбе өңірінің әдеби антологиясы / Ред.алқасының төрағасы Сағындықов Е.- Ақтөбе, 2006.-118 б.
Шаңғытбаев Қ: Өмірбаян мен өлеңдері // Жиырмасыншы ғасыр жырлайды: Қазақ поэзиясының антологиясы 2 томдық.Т.1. / Құраст. Абдрахманов С. -Алматы: Раритет, 2007.-9 б.-«Алтын қор»  кітапханасы.
Шаңғытбаев Қ: Өлеңдер  // Өлең өлкесі: Қазақ табиғат лирикасының антологиясы / Құраст. Ж.Әскербекқызы.-Алматы: Жазушы, 2009.-318 б.

Шаңғытбаев Қ: Өлеңдер //Ақтөбе.-2000.- 13 сәуір  .
                     Сырласу

                                     Тахауи Ахтановқа

Есіңде ме, Қарабұтақ, Тахауи,
Ең шеттегі Есмалайға тақау үй.
Бөлмесіне сәби арман сыймайтын
Сабан менен лайдан соққан жатақ үй?

Есіңде ме мелде көже, көмештер,
Түнгі түпсіз кеңестер мен егестер,
Қияңдар мен қиялдарға шақырып,
Атой берген қиял жетпес елестер?

Есіңде ме айлы түндер ақ тымық,
Ең алғашқы қатпар үміт, қат күдік,
Қысылғаннан қыз алдында ұят-ай,
Иман сөздер айта алмаған аптығып!

Сені қайдам, мен шүкірмін хұдаға,
Біз өсіппіз болмай бұла, құла да.
Жетімдікті елетпеген жегжаттар
Екеуміздің есімізден шыға ма?

Содан кейін алыс ару Алматы...
Таңсық еді-ау әр адамы, әр заты.
Айлағымыз болды ақыры сол қала,
Ақ телегей бұл өмірде қаңбақы.
Елемедік: мол ма дүние, тапшы ма,
Өзіміз ек пайғамбар да, бақсы да.
Әбу, Қасым ауызынан бөліп жеп,
Үйрендік  қой ілтифатты жақсыға.

Киім болмай лекцияға баратын,
Болатын-ды күнім кейде қара түн.
Есіңде ме, ботинкаға мен үшін
Кеткен еді-ау сенің ілкі жалақың.

Күндер келді болған бізге жыр азық:
Сала берді көрер көзге пұл азып.
Кенет бірақ сен майданға аттандың,
Қала бердім мен бұл жақта құлазып.

Күзгі кірбең бұлыңғырда сен кеттің,
Көкпен қоса көз жасты мен селдеттім
Оқ пен оттың ішіндегі егізім –
Сені ойлаумен өтті талай сергек түн.

Жаңғырығы жоғалып сол түндерде,
Бітті соғыс, тынды тасыр күндер де.
Қайттың аман, ауыл-елді қуантып,
Мәңгі бақи ұйықтап қалмай бір жерде.

Сосын жастық майданында қызды ойнақ,
Аһыладық, үһіледік қызды ойлап.
Қатын деген басталғанда бір пәле
Бір-ақ шықтық Ақтөбеден біз бейбақ.

Мен – қазаққа, сен үйлендің татарға,
Гүлшара ғой қосқан сені қатарға.
«Біссіміллә!» - де, күпір болмай бауырым,
Ол әкелген астың дәмін татарда.

Сол Тахашым, келдің сен де елуге,
Далмын, білмей сенбеуге де сенуге.
Кейитін ең ақ кіргенге шашыңа,
Сол ақ шаштың өзі айналды-ау кемуге.

Қартайдым деп қабақ түйме қападан,
Қартайсын деп туған баста ата-анаң.
Шаш сиресе, садағасы басыңның,
Мен үшін сен жассың әлі ботадан.

Ақ алмасым сомдап соққан асылдан,
Құштар ең ғой келешекке жасыңнан,
Болды маған аман жүрсең ырза ғып
Ел-анаңды бесігіңе асылған.


                                                      Қымыз
Самар толы сары қымыз, бал қымыз,
Әлімсақтан нар халқыма нәр қымыз.
Келесің-ау, бір сарқылмай сабамнан,
Ұлыс сәні, ырыс дәмі жан қымыз!

Серігісің ғасырлардың мың құрау,
Сенсіз жырын бастаған жоқ бір жырау;
Төле, Қазыбек, Әйтекенің алдында
Күлтөбеде туырылып тұрдың-ау.

Ішкен Абай сені шабыт шақырып,
Шамырқанып ішкен талай батырым.
Бір жұтуға зар боп сені өтті ғой
Көз жұмарда қайран Мағжан ақыным.

Алаш ұлы аңсап ішкен ағымсың,
Бағы кезден баяны мол бағымсың;
Құрбы, қонақ, құда, құрдас бас қоссақ,
Өлең төсек өз үйімнің сәнісің.

Сенде адал ақ ниеттің түсі бар,
Танау жарған тобылғының ысы бар;
Жұтып қалсаң, жұмырыңа жүгірген,
Пай-пай шіркін, палуандардың күші бар.

Жұтсам сені, жазылады қабағым,
Дүние кеңіп, дертке дауа табамын.
Шипасың ғой, шабытсың ғой, о, тоба,
Қалай ғана тапқан сені қазағым!

Арман бар ма ішкен сені халқымда?
Атыңды айтып берген бабам антын да.
Антым-қымыз, даңқым –қымыз, өмірде
Сапырылып сабамыздан сарқылма!
Қалағандарың сөз болса... # Ақтөбе - ақындардың астанасы Толығырақ
Labels:

Тілеулесов Талғат

Тілеулесов Талғат


            1970 жылы 23 наурызда Қызылорда облысы, Арал ауданы, Қаратерең ауылында дүниеге келген. ҚР Журналистер одағының мүшесі, ақын, сазгер. «Сағындым сені», «Жыр – Ғұмыр» кітаптарының авторы. «Бегім ана», «Жанқожа батыр» жырларын жазған. «Бегім ана» жыры Қазақстан Республикасы Мәдениет министірлігі Тіл комитетінің тапсырмасы бойынша «Қазақстан Республикасында тілдерді дамыту мен қолданудың 2011 – 2020 жылдарға арналған мемлекеттік бағдарламасы» аясында «Халық жыры» кітабына шықты. Өлеңдері Республикалық «Қазақ әдебиеті», «Ана тілі» және облыстық газеттерге жарияланып тұрады. С.Бәйішев атындағы Ақтөбе облыстық әмбебап ғылыми кітапханасында сектор меңгерушісі болып қызмет жасайды.



Тілеулесов Т. Сағындым сені:  Өлеңдер // Ақтөбе: «А-Полиграфия», 2010.-128б.

Тілеулесов Т. Жыр –Ғұмыр: Айтыскер ақын Б.Тәңірбергенов туралы естеліктер / Құраст. Тілеулесов Т. – Ақтөбе, 2013.

Тілеулесов Т. Халық жыры: Жыр –дастандар жинағы //Астана, 2014.-198б.

Тілеулесов Т. Жанқожа батыр: Дастан // «Сыр бойы».- 11 қазан 2014

Тілеулесов Т. Өмір кезеңі: Өлеңдер // «Үш қоңыр» 20 қаңтар 2017.-№3.

Тілеулесов Т. Өлеңдер // «Толқын» 1 тамыз 2017.-4б.

Тілеулесов Т. Өлеңдер // «Ана тілі» 10 наурыз 2017

Тілеулесов Т. Өлеңдер // «Қазақ әдебиеті» 12 мамыр 2017.-15б.

Тілеулесов Т. «Қазіргі ақындар жап-жас боп, өмірден баз кешіп жүреді» // Сұхбаттасқан –Ыбырай Г. - «Керек info» 21 қыркүйек 2017

Қалиев Е: Қалжыңы жарасқан ақтөбеліктер // - «Керек info» 15 наурыз 2018



Ауылға барсам...

Ауылға барсам достарым
айтады маған өкпесін:
«Өткіздік елде босқа күн,
Сен болсаң ерте кеткенсің.

Қалада жүрсің әндетіп,
Кезесің таза көшені.
Ауылдан мынау сән кетіп,
Боқ басып жүрміз», – деседі.

Отырам үнсіз мұң кешіп,
Оралып сонау кезге мен.
Сағынышыммен тілдесіп,
Жеткізе алмай сөзбенен.

Куәсің маған, көк пен бел,
Балалық бақыт сыйлаған.
Қызықты думан өткен жер,
Сен жайлы ойлап қиналам.

Жан  сарайымды ашамын,
Ақтарып саған бүкпей сыр.
Мауқымды менің басатын
Бір жұтым ауаң жетпей тұр!


Қарлығаш
Жыл сайын біздің ауылға
Сонау бір алыс Меккеден,
Қарамай жауын, дауылға,
Жететін құстар көптеген.

Көліне кетсе қалғаны,
Қарлығаш үйге қонатын.
Балшықпен ұя салғаны
Қызықты маған болатын.

Әдетімменен бұрынғы
Болсын деп дәйім көмегім.
Ұстап ап үйден шыбынды,
Балапанына беремін.

Сабақтан үйге жеткенше,
Тамақ беруге асығам.
Ұядан ұшып кеткенше,
Осылай күнде тасығам.

Балалық досым болып ең,
Сәні боп ұшып көктемнің.
Қолыма талай қонып ең
Ыстық-ау кездер өткеннің.

Еске сап ауыл елесін,
Сағыныш барады жаныштап..
Сен болсаң жылда келесің, -
Мен болсам барам алыстап...

Жыл құсым, менің аман жүр,
Мекенге туған келіп тұр.
Өсірген сені далаң бұл,
Көзіңмен өзің көріп тұр.

Жыл сайын мен де келемін,
Ұяңды көріп кетем деп.
Қарлығаш құсым сен едің,
Көңілде қалған мекендеп.



Сарғалдақ
Дария – көңіл тұр тасып,
Төңірек ғажап, бәрі – нұр.
Көктеммен бірге қырды асып,
Теремін барып сары гүл.

Сырымды айтам жасырын,
Сарғалдақпенен тілдесіп.
Келер деп қашан ғашығым,
Отырам сосын мұң кешіп.

Өткізем ойлап түнімді,
Қуанып, кейде жабығып.
Батырам қайта күнімді,
Көрпесін түннің жамылып.

Беріліп сұлу сезімге,
Білемін кездер өткенін.
Сонау бір бала кезімде,
Осылай өткен көктемім.

Кетсе де заман өзгеріп,
Көңілім қырда әлі жүр.
Сары жейделі қыз көріп,
Есіме түсті сары гүл...
Қалағандарың сөз болса... # Ақтөбе - ақындардың астанасы Толығырақ
Labels: